जेव्हा परदेशी मथळे डळमळतात, तेव्हा भारताचा एलआयसीवरील विश्वास कायम राहतो

द वॉशिंग्टन पोस्ट प्रश्न विचारू शकते, पण भारताला माहित आहे, एलआयसी आपले कर्तव्य बजावते.

जर भारतात अशी कोणती संस्था असेल जिच्यावर देशाचा अढळ विश्वास आहे, तर ती आहे भारतीय आयुर्विमा महामंडळ (LIC). एका विमा कंपनीपेक्षाही अधिक, ती भारताच्या सामाजिक आणि आर्थिक रचनेत विणलेल्या विश्वासाचे प्रतीक आहे. लहान शहरातील शिक्षकांपासून ते महानगरांमधील अधिकाऱ्यांपर्यंत, पिढ्यानपिढ्या सुरक्षिततेसाठी एलआयसीकडे वळल्या आहेत. मुलीच्या लग्नासाठी निधी असो, घर बांधणे असो, किंवा निवृत्तीचे नियोजन असो, एलआयसी लाखो कुटुंबांच्या पाठीशी शांतपणे उभी राहिली आहे.

साताऱ्याच्या रमेश पाटील यांचे उदाहरण घ्या. पंचवीस वर्षांपूर्वी त्यांनी एलआयसीची पॉलिसी घेतली. २०२५ मध्ये जेव्हा त्यांच्या मुलीचे लग्न झाले, तेव्हा ती पॉलिसी त्यांच्यासाठी मोठा आधार ठरली. ते अभिमानाने म्हणतात, "कंपन्या येतात आणि जातात, पण एलआयसी कधीही तुमचा विश्वास तोडत नाही."

१९५६ मध्ये स्थापन झालेल्या एलआयसीने प्रत्येक मोठ्या आर्थिक बदलाची साक्ष दिली आहे-स्वातंत्र्यानंतरच्या पुनर्बांधणीपासून ते १९९१ च्या उदारीकरण आणि २०२० च्या महामारीपर्यंत. या सगळ्यामधूनही तिने आपली सक्षम आर्थिक स्थिती, पारदर्शकता आणि विश्वास कायम ठेवला आहे. नुकतेच जेव्हा द वॉशिंग्टन पोस्टने एलआयसीवर अदानी समूहाला सरकारी मदतीने सावरल्याचा आरोप केला, तेव्हा भारतीयांनी तो फेटाळून लावला. एलआयसीच्या स्वतःच्या आकडेवारीनुसार, अदानी समूहातील तिचे भागभांडवल पोर्टफोलिओच्या १% पेक्षा कमी होते आणि त्यावर १२०% परतावा मिळाला होता. बहुतांश भारतीयांसाठी, एलआयसी विवेकपूर्ण आणि स्वतंत्र निर्णय घेते, हे सिद्ध करण्यासाठी हा पुरावा पुरेसा होता.

परदेशी अहवाल त्यावर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करू शकतात, परंतु लोकांचा अनुभव एक वेगळी कहाणी सांगतो-वेळेवर मिळालेले दावे, स्थिर परतावा आणि मानवी संबंधाची कहाणी. प्रत्येक भारतीय कुटुंबात, एलआयसी एजंट जवळच्या नातेवाईकाप्रमाणे असतो, जो सल्ला देतो, मार्गदर्शन करतो आणि आश्वासन देतो. म्हणूनच परदेशी माध्यमांच्या हल्ल्यांना लोक संतापाने नव्हे, तर अविश्वासाने तोंड देतात. कारण एलआयसीची विश्वसनीयता मथळ्यांवर नव्हे, तर पिढ्यानपिढ्यांच्या विश्वासावर उभी आहे. सरकारे बदलू शकतात, बाजारपेठा वर-खाली होऊ शकतात, पण एलआयसी स्थिर राहते-केवळ विमा कंपनी म्हणून नव्हे, तर भारतात आर्थिक सुरक्षितता परिभाषित करणारी एक भावना म्हणून.